Dermis, cildin yaklaşık %95’ini oluşturur ve cildi nemlendirme ve koruma görevini üstlenen katmandır. Cilt elastikiyeti ve kırışıklıklarda önemli rol oynayan kolajen ve elastin lifleri, bu katmanda bir ağ gibi iç içe geçmiş durumdadır. Bu liflerin arasında glikozaminoglikanlar ve sodyum hyalüronat gibi maddeler bulabilirsiniz.

Yeni doğan bebekler yüksek seviyelerde kolajen, elastin ve hyalüronik asit taşırken, insanlar 30’larına geldiğinde kolajen seviyeleri yarıya düşer ve hyalüronik asit, orijinal seviyesinin yaklaşık 1/20’sine iner.
Kolajen ve elastin lifleri arasındaki boşluğu dolduran ekstraselüler matris yetersiz hale geldiğinde, daha fazla boş alan oluşur ve bu da elastikiyetin ve nem tutma kapasitesinin azalmasına yol açarak cilt yaşlanmasına neden olur.

Epidermis, daha az hücre olduğu ve hücreler daha yavaş bölündüğü için incelir. Epidermis ile dermis arasındaki sınır düzleşir, temas alanını azaltır ve cildin hasara daha yatkın hale gelmesine ve besin alımının azalmasına neden olur. Cilt yaşlandıkça, lipit kaybeder ve bu da dış katmandaki nemin azalmasına yol açar. Sonuç olarak cilt pürüzlü ve pullu hale gelir.

Epidermal yaşlanmayı önlemek için cildi dış tahriş edicilerden korumak, nem kaybını önlemek ve cilt bariyerini güçlendirmek çok önemlidir. Dermal yaşlanmayı önlemek için çabalar, kolajen üretimini teşvik etmeye ve dermal yapıyı korumak için doğrudan hyalüronik asit takviyesi yapmaya odaklanmalıdır.

Bu liflerin arasında glikozaminoglikanlar ve sodyum hyalüronat gibi maddeler bulabilirsiniz. Yeni doğanlar yüksek seviyelerde kolajen, elastin ve hyalüronik asit taşırken, insanlar 30’larına geldiğinde kolajen seviyeleri yarıya düşer ve hyalüronik asit, orjinal seviyesinin yaklaşık 1/20’sine düşer.

Kolajen ve arasındaki boşluğu dolduran ekstraselüler matris, elastin lifleri yetersiz hale geldiğinde, daha fazla boş alan oluşur ve bu da azalan elastikiyet ve nem tutma kapasitesine yol açarak cilt yaşlanmasına neden olur.